Gıda ve içecek ambalajlarında yaygın olarak kullanılan endüstriyel bir kimyasal olan BPA'nın, vücuda alındığında insülin duyarlılığını fark edilmeden etkileyebileceği ortaya çıktı.

Bisfenol A (BPA), dünya genelinde en yüksek miktarlarda üretilen kimyasallardan biri.

1960'lardan bu yana çok sayıda plastik ambalajın ve birçok gıda ve içecek kutusunun iç yüzeyini kaplayan epoksi reçinelerin üretiminde kullanılıyor.

Bazı tahminlere göre BPA o kadar yaygın tüketiliyor ki, ABD nüfusunun yüzde 90'ından fazlasının idrarında bulunuyor.

ABD'deki sağlık kuralları güvenli olduğunu söylese de insanlarda yapılan ilk deneysel çalışma, düşük dozlarda bile BPA tüketiminin kısa vadede insülin duyarlılığını azaltabileceğini ortaya koydu.

Araştırmanın kıdemli yazarı ve diyabet araştırmacısı Todd Hagobian, 2024'te Amerikan Diyabet Derneğinin Bilimsel Oturumları'nda ön sonuçları sunarken "ABD'de diyabet önde gelen ölüm nedenlerinden biri. Bu nedenle hastalığa katkıda bulunan en küçük faktörleri bile anlamak büyük önem taşıyor." dedi.

Hagobian, "Paslanmaz çelik veya cam şişeler ile BPA içermeyen kutular kullanmak gibi BPA maruziyetini azaltmanın diyabet riskini düşürebileceğini görmek bizi şaşırttı." dedi.

Bulgular, Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism dergisinde yayımlandı.

Randomize, çift kör bir klinik çalışmada 40 genç yetişkin, ABD Çevre Koruma Ajansının (EPA) yaşam boyu maruziyet için belirlediği "güvenli" dozda BPA'ya veya plaseboya maruz bırakıldı.

Beş günün sonunda BPA grubunda periferik insülin duyarlılığı yüzde 9 azalırken, plasebo grubunda hafif bir artış görüldü.

Çok sayıda hayvan ve gözlemsel çalışma BPA ile metabolik sağlık arasındaki ilişkiye işaret etmiş olsa da şaşırtıcı derecede az sayıda araştırma bu ilişkiyi deneysel olarak test etti.

California Polytechnic State University (CPSU) ve Rutgers Üniversitesinden araştırmacılar, "Bu sonuçlar, kısa süreli ağızdan BPA alımının insülin duyarlılığını bozabileceğine ilişkin insanlarda yayımlanan ilk deneysel kanıtı sunuyor." değerlendirmesinde bulundu.

Araştırmacılar, sonuçların önemli klinik ve halk sağlığı etkileri taşıdığını ve şu anda "güvenli" kabul edilen dozlarda bile BPA maruziyetinin insülin direncinin gelişimine katkıda bulunabileceğini belirtti.

Bulguların toplumun geneline ne ölçüde uygulanabileceğini görmek için daha geniş kapsamlı çalışmalara ihtiyaç var. Ancak kısa vadede görülen değişiklikler, özellikle mevcut verilerle birlikte değerlendirildiğinde endişe verici.

Araştırmacılar, önceki epidemiyolojik, hayvan ve insan çalışmalarının yanı sıra bu bulguların, düzenleyici kurumların BPA için belirlenen referans dozu yeniden değerlendirmesi gerektiğine ilişkin kanıtları güçlendirdiğini belirtti.

ABD EPA, BPA tüketimi için yaşam boyu güvenli kabul edilen sınırı, vücut ağırlığının kilogramı başına günde 0,05 miligram olarak belirliyor.

Bu sınırın altında kalındığında BPA'nın kayda değer bir zarara yol açmasının beklenmediği belirtiliyor.

Ancak bu değer ilk olarak 1988'de belirlendi ve o zamandan bu yana çok şey değişti.

Bilim insanları, BPA'nın vücutta östrojeni taklit edebildiğini ve bunun potansiyel olarak zararlı etkileri olabileceğini yaklaşık bir yüzyıldır biliyor.

Ancak 1990'larda yeni bir gelişme yaşandı. Araştırmacılar, BPA'nın ısıtılmış polikarbonat ambalajlardan yiyecek ve içeceklere geçtiğini ilk kez fark etti.